Króla Jana III Sobieskiego był wówczas Janusz Gąsiorowski. We wrześniu 1912 roku drużynę przejął Władysław Kołomłocki. Drużyna liczyła wówczas 3 zastępy i 25 druhów. W kwietniu 1913 roku liczba ta wzrosła do 13 zastępów i 115 druhówSprawozdanie dyrekcji Gimnazjum za rok szkolny 1912/1913, w: Historia Zielonej Trójki Krakowskiej, 2011, ISBN 978-83-933989-0-4,. Zastępy pracowały samodzielnie, przejawiając wszechstronną działalność, między innymi wydawały własne pisemko skautowe „Czuwaj”Władysław Kołomłocki, „Jak zawiązałem drużynę III" – wspomnienia, rok 1935, „Krakowski Rocznik Historii Harcerstwa”, tom I, rok 2005, . Zastępy miały różne specjalności – między innymi wywiadowczą, pionierską, ratunkową, a nawet cyklistówBolesław Leonhard, Kalendarium z dziejów harcerstwa krakowskiego 1910–1950, Kraków 2001, s. 22.. Silnie rozwijał się ruch wycieczkowy i biwakowy, w czym przodował zastęp „Orłów" Jana Surzyckiego, organizując w roku szkolnym 1912/1913 27 wycieczek i ćwiczeń. Drużyna stanowiła zaplecze instruktorskie krakowskiego skautingu i cieszyła się opinią jednej z najlepszych drużyn w GalicjiHarcerski Słownik Biograficzny, t. 4, s. 107, wyd. Muzeum Harcerstwa, Warszawa 2016..