Rodzina skrzypiec – cztery współczesne instrumenty smyczkowe wykorzystywane w muzyce ludowej, rozrywkowej i klasycznej na całym świecie: skrzypce, altówka, wiolonczela i kontrabas. W niektórych publikacjach terminem tym określa się również dawne europejskie instrumenty smyczkowe, które występowały w różnych rozmiarach, m.in. viole i fidele.
Geneza rodziny skrzypiec sięga XVI wieku i związana jest z rozkwitem europejskiego instrumentarium oraz z rozwojem muzyki instrumentalnej. Kompozytorzy tworzyli muzykę przydzielając poszczególne partie utworu instrumentom, na wzór głosów w wokalnej polifonii. Lutnicy, podążając za potrzebami nowej muzyki, budowali i coraz bardziej ujednolicali rozmiary instrumentów smyczkowych w czterech grupach: soprany, alty, tenory i basy. Zapoczątkowany w północnych Włoszech trend rozprzestrzenił się na całą Europę, a w epoce klasycyzmu zaowocował ukonstytuowaniem się znanej do współczesności rodziny skrzypiec.
thumb|center|600px|Rodzina skrzypiec. Od lewej: skrzypce, altówka, wiolonczela, kontrabas