Na przedzie głowy wyrastają krótkie, rzadkie, blade szczecinki.
Przedplecze jest szersze od głowy, pośrodku sklepione, na brzegach bocznych szeroko spłaszczone i mocno ząbkowane, o krawędzi tylnej obrzeżonej punktowaną listewką, na powierzchni dość gęsto i regularnie pokryte wyraźnymi i ostrymi guzkami, zaopatrzone w dwa wyraźne wciski przy podstawie. Niewielka tarczka ma trójkątny kształt. Pokrywy są krótkie, silnie sklepione, o równoległych w zarysie bokach i rozpłaszczonych, ząbkowanych brzegach, dobrze widocznych przy patrzeniu od góry. Rzędy są wgłębione, szerokie, grubo punktowane. Międzyrzędy są żeberowato wyniesione, co drugi nieco bardziej; na każdym biegnie jeden szereg nieco mniejszych niż na przedpleczu kolcowatych guzków. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone. Odnóża wieńczą krótkie stopy o członie ostatnim znacznie dłuższym niż pozostałe razem wzięte.
Ekologia i występowanie Owad zaliczany do reliktów lasów pierwotnych, ściśle związany ze starymi drzewami liściastymi. Jest saproksylicznym mykofagiem.