Na skutek denuncjacji została aresztowana 4 października 1942 roku w hotelu w Wiedniu, a w tym samym czasie aresztowano także grupę oświęcimską ZWZ na czele z Alojzym Banasiem. Okoliczności jej zatrzymania nie są znane, lecz wiązały się z ujawnieniem działań konspiracyjnych, jakie miały miejsce w Inspektoracie Bielskim ZWZ, w konsekwencji działań Stanisława Dembowicza ps. „Radom” i Mieczysława Mólki-Choynowskiego. Widziano ją pod eskortą „Radomia” na stacji w Dziedzicach w trakcie przesiadki z pociągu do Katowic. Osadzono ją najpierw w siedzibie Gestapo w Katowicach, a następnie w więzieniu Gestapo w Mysłowicach, gdzie przez trzy miesiące prowadzono śledztwo w jej sprawie. Była brutalnie przesłuchiwana.
Dzięki kontaktom ZWZ z przychylnym im strażnikiem Emilem Lipowczanem udało się nawiązać z nią kontakt. Przekazywała grypsy do rodziny, w których wykazywała troskę o najbliższych, szczególności o matkę, którą starała się pocieszać. Z relacji współwięźniarek wynika, że miała świadomość co jej czeka i często śpiewem próbowała je pocieszać. Napisała w grypsie: „Czeka mnie śmierć, ale będę umierał w spokoju, bo nikogo nie zdradziłem”.