Kariera reprezentacyjna W seniorskiej reprezentacji Polski zadebiutowała 6 maja 1990 w Bobrujsku (Białoruska SRR), w wygranym 2:0 towarzyskim meczu przeciwko ZSRR. Wystąpiła w nim w podstawowym składzie, grając przez całe - trwające 2 x 40 minut - spotkanie i zdobywając swojego pierwszego gola w kadrze narodowej (trafiła w 65. minucie, ustalając wynik). Kluczowa dla jej piłkarskiej kariery - nie tylko reprezentacyjnej, lecz zwłaszcza klubowej - była towarzyska potyczka z Niemkami. 9 maja 1991 w Aue „Biało-Czerwone” przegrały co prawda 1:2, tracąc bramkę w ostatniej minucie (grano 2 x 40 minut), lecz Nieczypor rozegrała bardzo dobre spotkanie, strzelając gola w 46. minucie (na 1:1). Po zakończeniu meczu otrzymała propozycję transferu do bundesligowego VfB Rheine, z której po kilku tygodniach skorzystała, a decyzja o grze w Niemczech znacząco wpłynęła na jej dalsze życie. 12 września 1995 w Gorlicach, w wygranym 9:0 spotkaniu eliminacji do mistrzostw Europy 1997 przeciw Estonii ustrzeliła jedynego hat tricka w kadrze, który był zarazem pierwszym hat-trickiem zdobytym przez polską reprezentantkę w historii. Ostatni raz w reprezentacji zagrała 6 listopada 1999 w Wavre, w przegranym 1:4 meczu eliminacji do mistrzostw Europy 2001 przeciwko Belgii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jolanta Nieczypor · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.