Od 1956 pełniła funkcję konsultantki ds. sztuki ludowej wojewódzkich wydziałów kultury w województwie bydgoskim, po 1975 w województwie toruńskim. Była również konsultantką (głównie ws. haftu) w Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Rzut” w Toruniu. Prowadziła wykłady zlecone na Podyplomowym Studium Etnografii Uniwersytetu Toruńskiego powstałym w 1965.
Przez 11 lat była członkinią zarządu oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Toruniu. Od 1955 była opiekunką merytoryczną koła PTL w Kcyni. Była członkinią m.in. Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego. Współpracowała z Kujawsko-Pomorskim Towarzystwem Kulturalnym w Bydgoszczy.
W 1938 wyszła za mąż za anglistę, krytyka teatralnego i wykładowcę na Uniwersytecie Warszawskim Stanisława A. Mikułowskiego. Został zamordowany w 1943 na Pawiaku za udział w ruchu oporu. Mieli dwóch synów: Witolda (ur. 1939, prawnik, pracownik ONZ) i Huberta (1943–1970, weterynarz).
Pochowano ją na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (1949) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1974) Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” (1975) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985) Nagroda im.