Oblężenie Kowna – oblężenie zamku w Kownie w 1362 roku, które zakończyło się zwycięstwem wojsk krzyżackich i zburzeniem zamku. Tło W 1283 roku po pokonaniu Prusów Zakon krzyżacki rozpoczął najazdy na obszar Wielkiego Księstwa Litewskiego, w celu podbicia kraju i siłowego nawrócenia go na chrześcijaństwo. Do połowy XIV wieku zakon atakował głównie ziemie zachodniej Litwy. Niemen stał się naturalną przeszkodą w atakach w głąb Litwy, co Litwini postanowili wykorzystać, budując wzdłuż niego szereg drewnianych zamków – m.in. w Kolajnie, Wielonie, Pieštviė, Paštuvie czy Bisenie. W 1361 roku w ramach tej sieci zamków powstał kamienny zamek w Kownie, który według obecnej wiedzy historycznej jest najstarszym litewskim kamiennym zamkiem. Wokół zamku najprawdopodobniej powstał zespół pomniejszych fortyfikacji obronnych.

Zamek powstał u zbiegu Niemna i Wilii. Jego główną funkcją była ochrona państwa litewskiego od zachodu i zabezpieczenie wiodącego Wilią szlaku wodnego do Wilna. Na jego miejscu stały niegdyś starsze zabudowania, które zostały jednak zniszczone na długo przed budową zamku – w trakcie prac archeologicznych na miejscu zamku znaleziono ślady ceramiki datowanej na od X do XII wieku.