Podstawki 17–24 × 8–11,5 μm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy 17–27 × 7–12 μm, kręglowate, szyjka do 3,5 × 2,0 μm, główka o szerokości 4–5,5 μm. Pleurocystyd brak. Pileocystydy włoskowate, do 100 × 1,5 μm, rozproszone. Kaulocystydy dwóch rodzajów: a) elipsoidalne, kulisto-maczugowate, maczugowate, łatkowate, butelkowate, wąsko-butelkowate i cylindryczne, 6–30 × 6–9,5 μm; b) włoskowate, do 100 × 1,5–2 μm. Skórka kapelusza zbudowana z elementów kulistych i gruszkowatych o szerokości 18–45 μm. Sprzążki obecne. Gatunki podobne Najbardziej podobne są Conocybe rostellata i stożkówka owłosionotrzonowa (Conocybe velutipes), jednak obydwa mają mniejsze owocniki (kapelusz o średnicy do 25 mm), poza tym odróżniają się zarodnikami; zarodniki C. rostellata są mniejsze, a u C. velutipes są większe i wyraźnie soczewkowate.
Występowanie i siedlisko Najwięcej stanowisk stożkówki zalewowej podano w Europie (w tym na Islandii), poza nią pojedyncze w Ameryce Południowej, Afryce i Azji. W Polsce stanowiska podali B. Gierczyk i A. Kujawa w 2023 r.oku, a najbardziej aktualne podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Owocniki pojedynczo lub w małych grupach na glebie, w lasach liściastych w tym zalewowych, od maja do października.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski