W przeprowadzanym przez Video Research badaniu wizerunkowym osobowości telewizyjnych w latach 1976–1984 aż 13 razy zajęła pierwsze miejsce w kategorii żeńskich talentów. W 1989 roku zagrała główną rolę w taiga dramie „Kasuga no Tsubone”. Chociaż jej kariera aktorska wydawała się dobrze rozwijać, cierpiała na skutki zespołu Guillaina-Barrégo, który zdiagnozowano u niej w wieku 28 lat. W 1991 roku przeniosła swoją działalność na scenę, debiutując w sztuce teatralnej „Otoko o kin ni suru on'na”.
W późniejszych latach unikała aktywności fizycznej z powodu choroby, powstrzymywała się od występów i większość czasu spędzała w domu. 6 sierpnia 2009 roku 62-letnia Ōhara została znaleziona martwa w swoim domu w dzielnicy Setagaya w Tokio. Autopsja wykazała, że szacowana data zgonu to 3 sierpnia tego samego roku. Przyczyną śmierci był krwotok śródmózgowy spowodowany arytmią.
W lipcu 2011 roku ukazała się biografia Ohary „Ōhara Reiko Ho no yōni” (大原麗子 炎のように), a w 2013 roku jednoodcinkowa drama „Joyu Reiko Honoo no Youni” (女優 麗子 炎のように) przedstawiająca samotne życie aktorki, w tym jej walkę z zespołem Guillaina-Barrégo i innymi przewlekłymi chorobami, a także przygląda się prawdzie stojącej za jej śmiercią.