pozostali rozbitkowie (kapitan, 24 marynarzy i czterech artylerzystów) zostało uratowanych przez francuski uzbrojony trawler „Groënland”. W dniach 12–26 marca okręt podwodny operował w stadzie „York”.
1 kwietnia dowódca U-569, por. mar. Hans-Peter Hinsch otrzymał awans na stopień kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant). Okręt powrócił do bazy w La Pallice 2 kwietnia, spędzając w morzu 36 dni.
Piąty rejs bojowy 4 maja U-569 opuścił bazę w La Pallice, udając się na swój piąty atlantycki patrol. Od 8 maja do 18 czerwca okręt przyporządkowany był do wilczego stada . 11 maja U-569 wykrył na środkowym Atlantyku konwój ONS-92, informując o tym fakcie dowództwo. Wraz z kilkoma okrętami stada „Hecht” wykonał atak, zgłaszając zatopienie jednego statku (nie zostało potwierdzone). 11 czerwca o godzinie 14:46 na północny wschód od St. John’s U-Boot storpedował marudera z konwoju ONS-100, którym był zbudowany w 1924 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Pontypridd” o pojemności 4458 BRT, płynący pod balastem z Immingham do Sydney. Następnie okręt wystrzelił w kierunku statku kolejną torpedę, która trafiła w śródokręcie, jednak jednostka nadal utrzymywała się na powierzchni;