Psalm 134 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów, jeden z tzw. psalmów stopni. W systemie numeracji stosowanym w greckiej Septuagincie i łacińskiej Wulgacie psalm ten jest psalmem 133.
Psalm ten identyfikuje się również często przez łaciński incipit Ecce nunc benedicite Domino (wersja Wulgaty; w Nowej Wulgacie Ecce benedicite Dominum).
Tekst psalmu i jego interpretacja Ten bardzo krótki psalm zaliczany jest do grupy nazywanej „pieśniami stopni”, za tekstem hebrajskim (). Psalmy te na pewno były wykonywane w świątyni, towarzyszyły rytom. Biblia Jerozolimska klasyfikuje go jako wezwanie do dialogu liturgicznego między kapłanami a ludem, zapewne pielgrzymami, być może podczas nocnej ceremonii rozpoczynającej Święto Namiotów. Biblia Tysiąclecia uznaje go za pieśń hymnodyczną połączoną z błogosławieństwem kapłańskim.
W Psalmie 134 aż pięciokrotnie wymienione zostaje imię Jahwe (;