Zygmunt Wnuk (ur. 13 sierpnia 1942 w Przedborzu, zm. 8 września 2016 we Krzydlinie Małej) – polski botanik, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Rzeszowskiego, inicjator utworzenia Przedborskiego Parku Krajobrazowego.
Edukacja Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Przedborzu oraz studium nauczycielskie w Częstochowie, a następnie podjął studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. W 1969 r. uzyskał tytuł magistra biologii w zakresie botaniki na podstawie pracy pt. Roślinność torfowiskowa i borowa Uroczyska Piskorzeniec.
Praca zawodowa W latach 1963–1964 pracował jako nauczyciel biologii i chemii w szkole podstawowej w Grodziszczu oraz liceum wieczorowym w Świdnicy Śląskiej.
W latach 1968–1983 pracował w Katedrze Systematyki i Geografii Roślin Uniwersytetu Łódzkiego początkowo na etacie naukowo technicznym (1968–1969), a następnie jako asystent (1969–1974) i adiunkt (1974–1983). W tym okresie uzyskał tytuł doktora na podstawie rozprawy pt. Zbiorowiska chwastów segetalnych Pasma Przedborsko-Małogoskiego i przyległych terenów napisanej pod kierunkiem Jakuba Mowszowicza (1974).