Straty wśród Bułgarów wyniosły: 315 zabitych, 948 rannych i 75 zaginionych. Brytyjczycy stracili natomiast ponad 7 tys. żołnierzy. Także podjęte 5 maja w zakolu rzeki Crna natarcie wojska Ententy zakończyło się niepowodzeniem. Utrzymanie pozycji zostało okupione jednak znacznymi stratami. 8 Tundżanska DP musiała być wycofana z frontu do Macedonii Egejskiej celem odpoczynku i reorganizacji. W kolejnych miesiącach wali przybrały charakter pozycyjny.

W następnym roku Armia borykała się z dużymi problemami dyscyplinarnymi. Na początku 1918 przypadki odmowy wykonania rozkazu stawały się coraz częstsze. Wpływ na to miała działalność agitacyjna prowadzona w szeregach wojska przez członków i sympatyków marksistowskiej frakcji Bułgarskiej Robotniczej Partii Socjaldemokratycznej. Coraz częściej dochodziło także do konfliktów pomiędzy oficerami niemieckimi i bułgarskimi. Wiosną 1 Armia bułgarska wchodziła w skład GA „Scholtz” i rozmieszczona była pomiędzy jeziorami Ochrydzkim i Dojran. Posiadająca w swoim składzie trzy dywizje piechoty (63 bataliony i 403 działa) 1 Armia blokowała obszar na odcinku od jeziora Dojran do rzeki Wardar.