2 Armia () – bułgarski związek operacyjny okresu Trzeciego Carstwa z lat 1912–1945.

Formowanie i działania Wojny bałkańskie Napięte stosunki międzynarodowe na Bałkanach spowodowały, że car Bułgarii Ferdynand I 30 września 1912 ogłosił powszechną mobilizację. W jej ramach zorganizowana została między innymi 2 Armia pod dowództwem gen. lejt. Nikoły Iwanowa. Licząca 122 748 żołnierzy 2 Armia rozwinęła się wzdłuż granicy z Turcją w rejonie na wschód od Chaskowa po obu brzegach rzeki Marica. Zadaniem armii było izolowanie sił tureckich rozmieszczonych w twierdzy w Adrianopolu.

30 maja 1913 został podpisany traktat pokojowy między Imperium Osmańskim a państwami bałkańskimi kończący I wojnę bałkańską. Nie zlikwidował on jednak napięcia na Bałkanach. Wśród niedawnych sojuszników z całą ostrością ujawniły się sprzeczności w kwestii podziału wyzwolonych terytoriów. Nie widząc innego sposobu jego rozwiązania, Bułgaria zdecydowała się zaatakować swoich dotychczasowych aliantów, a dowództwo Armii Polowej przystąpiło do mobilizacji wojsk i ich przerzutu na nowy teatr działań wojennych. Oddziały zajęły stanowiska kordonem wzdłuż linii rozgraniczającej pozycje wojsk greckich, serbskich i bułgarskich od wybrzeża Morza Egejskiego po Dunaj. Najbardziej na południe wysunięta była 2 Armia gen. lejt.