W sumie siły te stanowiły równowartość 207 batalionów piechoty, 29 szwadronów kawalerii i 206 baterii artylerii. Ogólne dowództwo nad 1 Armią bułgarską i 11 Armią niemiecką spoczywało nadal w rękach niemieckiego feldmarszałka Augusta von Mackensena, natomiast dowodzenie 2 Armią bułgarską pozostawało w gestii Kwatery Głównej Armii Bułgarskiej. Celem poprawy położenia, 26 maja 7 Rilska DP przejęli kontrolę nad znajdującym się kilkanaście kilometrów w głąb terytorium Grecji wąwozem Rupel w dolinie rzeki Struma. Jego opanowanie miało ważne znaczenie dla obrony tego odcinka frontu, jako że przez oddaloną o 11 km na północ od miejscowości Sidirokastro dolinę przebiegała ważna strategicznie droga w kierunku Sofii. 10 sierpnia, po trwającym dwa dni ostrzale artyleryjskim, wojska Ententy przeszły do działań zaczepnych na odcinku między rzeką Wardar a jez. Dojran. Mimo dużych strat, 2 BP ze składu 2 Trackiej DP odparła zarówno tan atak jak i natarcia prowadzone w dniach następnych. Sukces ten skłonił bułgarskie dowództwo do przeprowadzenia operacji zaczepnej siłami 1. i 2 Armii. 17 sierpnia natarcie na kierunku trackim rozpoczęła 2 Armia i wobec słabego oporu wojsk Ententy w ciągu sześciu dni jej oddziały, wzmocnione 10 Białomorską DP, opanowały wschodni brzeg Strumy i zajęły Serres, Dramę i Kawalę.