5 Armia () – bułgarski związek operacyjny okresu Trzeciego Carstwa z lat 1913–1944.
Formowanie i działania 30 maja 1913 został podpisany traktat pokojowy między Imperium Osmańskim a państwami bałkańskimi kończący I wojnę bałkańską. Nie zlikwidował on jednak napięcia na Bałkanach. Wśród niedawnych sojuszników z całą ostrością ujawniły się sprzeczności w kwestii podziału wyzwolonych terytoriów. Nie widząc innego sposobu jego rozwiązania, Bułgaria zdecydowała się zaatakować swoich dotychczasowych aliantów, a dowództwo Armii Polowej przystąpiło do organizacji nowych jednostek. W maju 1913 na potrzeby nowej operacji utworzono 5 Armię pod dowództwem gen. mjr. Stefana Toszewa.
Dowództwo Armii Polowej przystąpiło do przerzutu wojsk na nowy teatr działań wojennych. Oddziały zajęły stanowiska kordonem wzdłuż linii rozgraniczającej pozycje wojsk greckich, serbskich i bułgarskich od wybrzeża Morza Egejskiego po Dunaj. 5 Armia rozmieszczona została w rejonie Kiustendił – Radomir. Miała ona, wspólnie z 4 Armią, operować na głównym wysiłku w Macedonii Wardarskiej. Operacja rozpoczęła się w nocy z 29 na 30 czerwca atakiem wojsk bułgarskich w Macedonii. Z powodu sprzecznych rozkazów i chaosu decyzyjnego działania 5 Armii przyjęły postać nieskoordynowanych akcji.