Lidia Seipelt-Lawęcka (ur. 5 września 1898 w Łodzi, zm. 26 października 1951) – polska działaczka plebiscytowa, matematyczka, druga osoba w historii Uniwersytetu Poznańskiego, która obroniła doktorat w tej dziedzinie, jednocześnie pierwsza kobieta, która tego dokonała, czwarta kobieta w Polsce, która obroniła doktorat z matematyki.
Życiorys Była córką Paula (Pawła) Emila Seipelta, właściciela fabryki bawełny, i Emilii z Libertów. Miała dwie siostry: Szarlottę i Krystynę.
W Łodzi Lidia skończyła ośmioklasową Wyższą Szkołę Realną Lucyny Siennickiej. Po maturze, w 1919, zaczęła studia matematyczne na Uniwersytecie Poznańskim. W 1920 wyjechała na Górny Śląsk, gdzie zgłosiła się do Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu. Oddelegowana do Raciborza, katalogowała zbiory biblioteczne komitetu oraz nauczała języka polskiego i historii dzieci w wieku 6–10 lat, organizowała im zajęcia ruchowe i śpiewacze. Dla członków drużyn harcerskich prowadziła pogadanki historyczne. Organizowała przedstawienia teatralne, w których brały udział dzieci. Sporządzała listy uprawnionych do głosowania podczas plebiscytu. Podczas spotkań organizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Polek wygłaszała odczyty.