został z jednostką przeniesiony o Ułęża.
Po wybuchu II wojny światowej latał w jednostce myśliwskiej sformowanej z instruktorów Ułęża i Dęblina. Po ataku ZSRR na Polskę został ewakuowany do Rumunii. Z portu Bałczik został drogą morską przetransportowany do Marsylii. We Francji podjął decyzję o wyjeździe do Wielkiej Brytanii, gdzie w styczniu 1940 r. dotarł z jedną z pierwszych grup polskich lotników. Otrzymał numer służbowy RAF 76764.
Po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim został instruktorem w 15 Elementary Flying Training School w Carlisle, w 1941 r. został skierowany na szkolenie do 55 Operational Training Unit w Unsworth. Po jego ukończeniu otrzymał przydział do dywizjonu 317. We wrześniu został dowódcą eskadry B tego dywizjonu. 11 stycznia 1942 r., w parze z por. Stanisławem Łukaszewiczem zestrzelił Junkersa Ju 88. 16 marca 1942 r. objął dowództwo nad dywizjonem. 29 kwietnia prowadził dywizjon podczas lotu podczas Operacji Circus 145 w rejonie Hardelot-Desvres-Marck. Nad Le Tréportformacja została zaatakowana przez Focke-Wulfy Fw 190. W wyniku ataku zostali zestrzeleni Piotr Ozyra i mjr Marian Pisarek.