Pod koniec wojny, działając w Sekcji Pedagogicznej Tajnego Kuratorium Oświaty, zajmowała się opracowywaniem programów nauczania języka polskiego dla tajnych liceów pedagogicznych.
Po zakończeniu wojny powróciła na Górny Śląsk, gdzie aktywnie angażowała się w działalność zawodową i społeczną. W roku szkolnym 1945/1946 rozpoczęła pracę w Państwowym Pedagogium. Po utworzeniu w 1950 roku Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach i otwarciu Wydziału Humanistycznego prowadziła zajęcia z poetyki i metodyki polonistycznej. W 1958 roku została kierownikiem zakładu, a rok później, po uzyskaniu tytułu docenta, zorganizowała Katedrę Metodyki Nauczania Literatury i Języka Polskiego. Od 1968 aż do przejścia na emeryturę pracowała na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.
W latach 1960–1973 pełniła funkcję prezesa katowickiego oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza.
Zmarła 17 marca 1992 roku w rodzinnym domu w Krakowie. Pochowana została na cmentarzu przy ulicy Francuskiej w Katowicach