Wyszła za mąż za Józefa Kreta (1895–1982), nauczyciela, publicystę i harcerza, po czym zamieszkała w Nierodzimiu, skąd dojeżdżała do pracy w gimnazjum w ówczesnym Cieszynie Zachodnim.

Po wybuchu II wojny światowej, w grudniu 1939 roku złożyła przysięgę w Związku Walki Zbrojnej. W tym okresie wraz z mężem i córką Barbarą zamieszkała w Staromieściu, gdzie wspólnie prowadzili tajne nauczanie i współpracowali przy wydawaniu „Biuletynu Informacyjnego”. W 1942 roku była aresztowana i odsadzona w więzieniu Montelupich w Krakowie. Po trzech miesiącach ją zwolniono. Działała jako łączniczka dowódcy Kedywu w okręgu rzeszowskim Związku Wali Zbrojnej. Przewoziła broń i amunicję do oddziałów partyzanckich w rejonie Jasła. W czerwcu 1943 roku została aresztowania, lecz ostatecznie wróciła do domu. 15 sierpnia 1944 roku otrzymała stopień podporucznika Armii Krajowej.

Po wojnie wraz z mężem wróciła na Śląsk Cieszyński, gdzie wznowili działanie Uniwersytetu Ludowego w Nierodzimiu oraz prowadzili działalność kulturalno-oświatową. W latach 1957–1958 była instruktorką Hufca ZHP w Cieszynie.

Zmarła 26 czerwca 1983 roku.