Podczas pontyfikatu Jana Pawła II ferula w naturalny sposób stała się swego rodzaju punktem wsparcia podczas modlitwy, podporą w słabości fizycznej u kresu pontyfikatu. Ferula Scorzelliego zyskała rangi symbolu pontyfikatu Jana Pawła II. Przedstawiana jest na wielu pomnikach dedykowanych kanonizowanemu papieżowi oraz jego portretach. Podczas pontyfikatu Jana Pawła II i później papież rozdawał różańce z krzyżykami stylizowanymi na ferulę Scorzellliego. W 1990 roku Scorzelli wykonał dla Jana Pawła II lżejszą kopię feruli.
Od XVI wieku ferule stosowano w publicznych obrzędach tylko przy bardzo rzadkich okazjach. Tradycyjnie ferule nie były wygięte, jak w przypadku innych pastorałów biskupich w Kościele zachodnim, co było rozumiane jako symbol nieugiętej władzy papieskiej. Lello Scorzelli zastosował wygięcie, mające symbolizować posłuszeństwo biskupa Rzymu wobec tajemnicy Krzyża Zbawiciela. Nowa ferula symbolizowała „uczniowskie” ugięcie, co było znaczące w momencie, gdy Paweł VI, trzymając ją, 8 grudnia 1965 roku odwoływał ekskomuniki między Kościołem Wschodnim i Kościołem Zachodnim. Dzieło Scorzelliego symbolizuje więc również nowe rozumienie sensu posługi papieża. Czymś dotychczas niespotykanym było również umieszczenie w feruli przedstawienia osoby Ukrzyżowanego, tzn.