Jeszcze w kadencji 1949–1950 należał do Komisji Rewizyjnej Polskiego Związku Szachowego.

W czasie okupacji pracował w Monopolu Zapałczanym kontrolowanym przez szwedzki kapitał i wspierał finansowo przyjaciół i muzyków. Dom w Klarysewie był miejscem działalności konspiracyjnej w czasie okupacji jak również po zakończeniu wojny.

Po 1945 roku zaangażował się w odbudowę polskiego przemysłu, ale był stopniowo degradowany i został aresztowany pod zarzutem handlu dolarami. Dzięki wstawiennictwu Jerzego Żurawlewa został zwolniony z obozu pracy o zaostrzonym rygorze. Nie mogąc znaleźć pracy, żył w biedzie i w listopadzie 1955 zmarł.

Życie prywatne Żoną Henryka Rewkiewicza była Józefa z domu Korolkiewicz. Dziećmi małżeństwa są cztery córki: Barbara, która „w wieku 25 lat kierowała jedną z największych struktur wywiadowczych podziemia poakowskiego”, Halina, polska artystka malarka, Danuta Rewkiewicz-Niemirska (1919–2012), absolwentka ASP ilustratorka książek i Teresa Rewkiewicz-Żuk, absolwentka ASP, żona Henryka Żuka, szefa struktur