W ciągu następnych kilku dni incydent był relacjonowany przez różne stacje telewizyjne. Programy informacyjne i rozrywkowe pokazywały ciało Okady na miejscu zdarzenia, szokując widzów『朝日新聞』1986年4月9日、24面。 (Asahi Shimbun, 9 kwietnia 1986, strona 24.).
Ciało Okady poddano kremacji, a prochy złożono do grobu w Inuyama w prefekturze Aichi.
Syndrom Yukko Jej samobójstwo wywołało serię podobnych zdarzeń, które stały się zjawiskiem społecznym znanym jako „syndrom Yukko”. W rezultacie ponad 30 osób popełniło samobójstwo w podobny sposób w ciągu jednego miesiąca, a sam problem był omawiany przez Zgromadzenie Narodowe. Co więcej, pojawiła się sugestia, że Okada mogła inspirować się 17-letnią idolką Yasuko Endō, która także odebrała sobie życie, skacząc z dachu dziesięć dni wcześniej.
„Syndrom Yukko”, jako zjawisko ogólnokrajowe, wydaje się być spowodowany przez błyskawiczny, mocny i jednakowy sposób, w jaki śmierć Okady była w Japonii opisywana – z ogromną sensacją. Szokujące relacje z sekcji zwłok, doniesienia o mrocznych myślach kryjących się za promienistym uśmiechem i w oczach tak powszechnie znanej osoby, sprzedającej marzenia nastolatkom, musiały wywołać u innych, nawet niebędących jej fanami, poczucie beznadziei własnych rozczarowań.