Lois Irene Marshall (ur. 9 maja 1873 w Angoli w stanie Indiana, zm. 6 stycznia 1958 w Phoenix w stanie Arizona) - żona 28. wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych Thomasa Marshalla, od 4 marca 1913 do 4 marca 1921 druga dama Stanów Zjednoczonych.

Życiorys Urodziła się 9 maja 1873 w Angoli w rodzinie Elizabeth Dale i Williama Edwarda Kimseya, właściciela sklepu wielobranżowego w i urzędnika hrabstwa Steuben. Ukończyła .

Podczas pracy u ojca, jako jego zastępczyni, poznała Thomasa Marshalla. Gdy się poznali, Marshall cierpiał na chorobę alkoholową. W 1898 Lois pomogła mu przezwyciężyć nałóg, zamykając go w domu na dwa tygodnie.

Początkowo Marshall nie zamierzał zostać wiceprezydentem, uważając bycie prawnikiem w Columbia City za bardziej opłacalne; dopiero Lois namówiła go, by przyjął nominację Demokratów. lewo|mały|209x209px|Lois Marshall podczas akcji charytatywnej (1913) Po przeprowadzce do Waszyngtonu, Lois zaangażowała się w działalność charytatywną, zapewniając posiłki ubogim dzieciom. W 1918 na aukcji, mającej wesprzeć ARC, wystawiła druty i chustkę, które sprzedano za 140 dolarów. W 1917 poznała matkę nowonarodzonych bliźniaków, z których jedno było przewlekle chore. Rodzice dziecka nie byli w stanie uzyskać odpowiedniego leczenia stanu swojego syna.