Meena Kumari i Kamal Amrohi pobrali się potajemnie 14 lutego 1952 jedynie w obecności kadiego i młodszej siostry panny młodej, Mahdu. Po ceremonii Amrohi wyjechał do Sion, a Kumari i Madhu wróciły do domu. Ślub utrzymywano w tajemnicy przed rodziną i mediami. Amrohi z poprzedniego związku miał troje dzieci. Po kilku miesiącach o małżeństwie dowiedziały się media, a ojciec Meeny Kumari zalecił parze rozwód. Kumari nie zgodziła się z ojcem, ale została w jego domu. Opuściła go w 1953, gdy mąż zaproponował jej udział w filmie Daaera.

Amrohi pozwolił Meenie Kumari kontynuować karierę aktorską pod określonymi warunkami, na które się zgodziła się, ale z czasem zaczęła je łamać. Amrohi szpiegował żonę z pomocą swojej prawej ręki, Baqara Alego. Biograf Meeny Kumar, Vinod Mehta, na podstawie sześciu niezależnych źródeł (m.in. relacji aktorki Nargis) uważa, że aktorka była ofiarą przemocy fizycznej ze strony męża, chociaż Amrohi wielokrotnie zaprzeczał oskarżeniom.

Meena Kumari cierpiała na przewlekłą bezsenność. Za radą lekarza zaczęła codziennie pić, jako alternatywę dla tabletek nasennych, małą kroplę brandy. Po rozstaniu z mężem w 1964 uzależniła się od alkoholu. Później łączono ją z Gulzarem, Dharmendrą i Sawanem Kumarem Takem.