Stosunkowo krótkie i chude odnóża zwieńczone są czteroczłonowymi stopami.
Odwłok ma niezakryte pokrywami pygidium.
Ekologia i występowanie Gatunek typowy jest myrmekofilem i bytuje w gniazdach mrówek z rodzaju Formica, pozostałe zaś zamieszkują gnijące szczątki roślinne, pryzmy kompostowe, sterty siana i odchody roślinożerców.
Zasięg rodzaju jest kosmopolityczny. W Europie występują wszystkie gatunki, a w Polsce dwa M. subterraneus i M. vaporariorum.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 1835 roku przez Louisa A.A. Chevrolata na łamach „Revue Française d'Entomologie”. Chrząszcze te na przestrzeni wieków umieszczane były wśród gwozdnikowatych. Współcześnie klasyfikowane są w monotypowym plemieniu Myrmechixenini w obrębie czarnuchowatych, przy czym takson rangi ponadrodzajowej od omawianego rodzaju jako pierwszy utworzył w 1858 roku Pierre N.C. Jacquelin du Val.
Na przestrzeni wieków w obrębie rodzaju opisano około 10 gatunków, z których po rewizjach, w tym ostatniej Wolfganga Schawallera z 2018 roku, ostały się trzy: Myrmechixenus picinus (Aubé, 1850) Myrmechixenus subterraneus Chevrolat, 1835 Myrmechixenus vaporariorum Guérin-Ménéville, 1843
Przypisy
Kategoria:Diaperinae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1835 roku