William Criss, ps. „Sonny” (ur. 23 października 1927 w Memphis, zm. 7 listopada 1977 w Los Angeles) – afroamerykański muzyk jazzowy. Reprezentant kowencji bebop. Kontynuator stylu gry Charliego Parkera.

Życiorys W 1942 przeniósł się z rodziną z Tennessee do Los AngelesIra Gitler, Sonny Criss – informacja opublikowana na okładce albumu This Is Criss!, 1966. Pierwsze kroki jako perkusista stawiał w grupie „Shifty’ego” Henry’ego jeszcze w szkole średniej. Po jej ukończeniu w 1946 występował w szeregu zespołów o różnych składach, współpracując m.in. z wokalistami i bandliderami Billym Eckstinem i Johnnym Otisem, saksofonistami Wardellem Grayem i Dexterem Gordonem, trębaczem Howardem McGheem (w jego zespole grał wówczas Parker), gitarzystą Barneym Kesselem, pianistą Hamptonem Hawesem oraz trębaczem i bandliderem Geraldem Wilsonem.

W 1947 dołączył do grupy koncertowej Jazz at the Philharmonic (JATP) Normana Granza. Dzięki temu jego nazwisko stało się rozpoznawalne wśród publiczności, która w dużej liczbie przychodziła na występy bardziej znanych muzyków z JATP. Następnie grał w orkiestrze Stana Kentona. W 1956 został członkiem big-bandu perkusisty Buddy’ego Richa, z którym odbył tournée po kraju. Wtedy także zaczął nagrywać jako lider dla wytwórni Imperial Records.