thumb|Śródmieście Gdańska po bitwie Bitwa o Gdańsk – starcie zbrojne mające miejsce w dniach 14–30 marca 1945 roku między wojskami 1 Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte z 1 Armii Wojska Polskiego i Armii Czerwonej a wojskami niemieckimi, zakończone wyzwoleniem Wolnego Miasta Gdańska spod władzy reżimu III Rzeszy.
Przebieg działań bojowych Dowództwo niemieckie do obrony rejonu Gdyni i Gdańska wykorzystało ponad 20 dywizji z VII Korpusu Pancernego, XLVI Korpusu Pancernego, XXIII Korpusu Piechoty, XXVII Korpusu Piechoty i XVIII Korpusu Górskiego należących do 2 Armii dowodzonej przez generała Dietricha von Sauckena. Dodatkowo obrona lądowa wspierana była przez lotnictwo mające do dyspozycji ponad 100 samolotów i marynarkę wojenną. W porcie gdańskim stało między innymi 6 krążowników i 5 niszczycieli. Rejon Gdańska i samo miasto zostało przygotowane solidnie do obrony. Dowodzenie 50-tysięcznym garnizonem Gdańska powierzono generałowi Feldmannowi. Aby odciążyć kierunek berliński, w walkach o Gdańsk planowano związać znaczne siły wojsk radzieckich, dlatego przed liniami transzei umieszczono pola minowe, rowy przeciwczołgowe oraz zapory z drutu kolczastego.