Reyowie (hist. pol. Rejowie, Royowie) herbu Oksza – polski ród szlachecki i hrabiowski.

Z rodu pochodziło dwóch senatorów, Władysław Rey, wojewoda lubelski i Jan Michał Rey, kasztelan zawichostski. Od XIX wieku Reyowie używali przydomku Werszowiec-Rey, w ramach upamiętnienia ich pochodzenia od starożytnej, czeskiej rodziny hrabiów Wrszowców.

Nazwisko Z wyrażeniem „Rey” jako formą nazwiska po raz pierwszy spotykamy się w 1398 roku, kiedy na kartach historii odnotowano istnienie Jacka Reya herbu Oksza. Według opinii Teodora Żychlińskiego, znana nam forma nazwiska rodziny Reyów miała wykształcić się w XIII wieku i została przyjęta od apelatywu „rey” (przywódca), w ramach upamiętnienia roli przodków rodziny, służących jako dowódcy wojskowi w różnych wojnach przeciwko poganom.

Od około XIV wieku, Reyowie używali przydomku „z Szumska”, na znak ich pochodzenia z miejscowości Szumsko, w historycznej Małopolsce (w dzisiejszym woj. świętokrzyskim). Wraz z postępującym formowaniem się nazwisk w Polsce, niektórzy członkowie rodziny Reyów zaczęli używać nazwiska Szumski (od rodowego gniazda) i Topolski (od należącej do nich, pobliskiej miejscowości Topola).