Autor zauważa, że technika, mimo że formalnie jest realizowana w wymiarze jednej godziny tygodniowo na poziomie przedszkola i wczesnej edukacji to nie realizuje się jej w sposób odróżniający od papieroplastyki. Z kolei nowe trendy zastępowania techniki robotyką i programowaniem nie zastąpią kształtowania umiejętności praktycznych i umiejętności posługiwania się narzędziami takimi jak zszywacz, dziurkacz i młotek.
Jan Amos Jelinek uważa, że edukacja techniczna wymaga zmiany, a u jej podstawy należy opracować podejście, które umożliwiałoby realizację celów edukacji technicznej w aktualnie panujących warunkach przedszkola i klas I-III. Z raportu Fundacji edTech Poland wynika, że aż 89% szkół w Polsce nie posiada pracowni technicznej. Bez odpowiednich warunków nauczyciele nie mają możliwości kształtować u dzieci umiejętności manualnych i majsterkowiczowskich.
Koncepcja edukacji technicznej Jana Amosa Jelinka opisana została w książce Dziecko konstruktorem. Rozwijanie zadatków uzdolnień technicznych wśród dzieci przedszkolnych i uczniów klas I-III. Zakłada ona wspieranie rozwoju naturalnych zainteresowań dziecięcych i stymulowanie dziecka w zakresie konstruowania ustrukturalizowanej wiedzy technicznej.