W latach 1952–1956 pracowała w Centrali Handlu Zagranicznego Metalexport, następnie w Instytucie Hematologii i Tranfuzjologii, potem w PSK nr 4 w Warszawie, Zarządzie Głównym PCK, wreszcie w latach 1962–1978 w Centralnym Ośrodku Doskonalenia Średnich Kadr Medycznych (późniejsze Centrum Doskonalenia Średnich Kadr Medycznych). Przez wiele lat była wykładowczynią w szkołach medycznych w Warszawie oraz w Wojewódzkim Ośrodku Dokształcania Kadr Medycznych w Akademii Medycznej w Lublinie.

Należała do Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego (była przewodniczącą Komisji Propagandy Zawodu), działała społecznie w Narodowym Funduszu Ochrony Zdrowia. Sprawowała nadzór merytoryczny nad prowadzeniem szkoleń podyplomowych w zakresie pielęgniarstwa środowiskowego na terenie całego kraju.

Opublikowała kilkanaście tekstów na temat szkolenia podyplomowego pielęgniarek.

Od 1992 była członkinią Ostrołęckiego Towarzystwa Naukowego im. A. Chętnika. Dbała o pamięć rodziców. Jej tekst pt. Okruchy wspomnień córki Adama Chętnika spisane w 1992 oraz tekst rozmowy przeprowadzonej z nią przez Stanisława Pajkę zamieszczono w publikacji Spotkania Chętnikowskie.