Według Krzysztofowicz-Kozakowskiej pozująca modelka jest w trakcie powrotu do zdrowia po przebytej chorobie, co również może tłumaczyć jej rumieńce. Całość malowana jest zamaszystymi pociągnięciami pędzla, bardzo dynamicznie. Ta maniera jest charakterystyczna dla malarstwa Krzyżanowskiego.
Inne podobne obrazy Portrety Krzyżanowskiego charakteryzują się próbą uchwycenia charakteru modela, dlatego wybierał on osoby, które znał i uważał za interesujące. Regularnie portretował on więc swoją żonę, Michalinę. Przedstawia ją zazwyczaj zamyśloną, czasami zmartwioną. Często towarzyszą jej zwierzęta domowe, szczególnie psy i koty.
Wśród portretów Michaliny Piotruszewskiej-Krzyżanowskiej namalowanych przez jej męża można wymienić:
Portret żony z kotem, 1912, Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu Narzeczona przy lampie, 1905, kolekcja prywatna Portret żony, ok. 1912, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu Studium do portretu żony, ok.