Orędownik 06 lipca 1911 r. . Następnie ukończył seminarium duchowne w Poznaniu i przyjął święcenia kapłańskie. Początkowo pełnił posługę jako wikariusz w Dolsku, gdzie angażował się w działalność społeczną i pomoc prawną dla robotników, rzemieślników i służby. Od 1913 roku był proboszczem parafii Matki Boskiej Bolesnej na poznańskim ŁazarzuPrzemysław Matusik, Mater Dolorosa. Starania mieszkańców Łazarza o budowę kościoła i utworzenie parafi i Matki Boskiej Bolesnej, „Kronika Miasta Poznania”, nr 3: Święty Łazarz, Poznań 1998.. Organizował tam liczne inicjatywy społeczne i oświatowe, w tym ochronki, kursy przygotowawcze, działania kulturalne i religijne dla dzieci i młodzieży. W czasie I wojny światowej współtworzył lokalne struktury Straży Ludowej oraz udzielał wsparcia materialnego mieszkańcom. Wydawał Wiadomości Kościelne Parafii Matki Boskiej Bolesnej na św. Łazarzu w PoznaniuEwa Spławska, Popsuta reputacja, [w]: Wielkopolska Organiczna s. 203- 222, wyd. Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego, Poznań, 2019 r.. W grudniu 1918 r. współuczestniczył w wydarzeniach związanych z przyjazdem Ignacego Paderewskiego do Poznania, organizując 27 grudnia 1918 roku patriotyczny pochód dzieci do Bazaru. Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego dokumentował udział parafian, tworząc „Złotą Księgę” ochotników.