Stanisława Jasieńska z domu Wilenko (ur. 1 stycznia 1933 we Lwowie, zm. 15 kwietnia 1998 w Krakowie) – polska inżynierka z zakresu metalurgii, nauczycielka akademicka.
Życiorys Była absolwentką Wydziału Metalurgicznego Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie (1956). Doktorat uzyskała w 1965, habilitację w 1973, tytuł profesorski nadzwyczajny w 1986, a profesurę zwyczajną w 1994.
Zajmowała się zagadnieniami z pogranicza metalurgii żelaza i fizyki ciała stałego (fizykochemiczne własności tworzyw metalurgicznych, struktura i własności transportowe tlenków metali i spektralne metody badawcze). Do krajowej literatury wprowadziła pojęcie badań modelowych w interpretacji procesów spiekania i redukcji tworzyw metalurgicznych. Opracowała metodę, w której przesunięcie energetyczne emisyjnych linii rentgenowskich wykorzystano do pozyskania jakościowych informacji o wartościowości żelaza w wybranych mikroobszarach tlenków metali.