21 października 1920 objął dowództwo 74 pułku piechoty w Lublińcu i sprawował je przez ponad 11 lat. W międzyczasie 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 80. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień pułkownika w korpusie oficerów piechoty i 18. lokatą. W maju 1932 został przeniesiony do Komendy Miasta Brześć nad Bugiem na stanowisko komendanta. W latach 1937–1939 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisku dowódcy Obrony Przeciwlotniczej.
Zmarł 11 sierpnia 1970 w New London, w stanie Connecticut.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6325 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 29 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie – 16 września 1922 „za udział w b.