Miała ona charakter symultanny. Pierwszą siedzibę miała ona przy ówczesnej Schulstrasse (późniejsza ulica Szkolna), dzieląc ją ze szkołą ludową. Pierwszym dyrektorem placówki został Jakob Hacks, który zaszczepiał w uczniach ducha liberalizmu. Oficjalnie stanowisko dyrektora objął 4 listopada 1899 roku.
W 1902 roku dzięki znowelizowanemu prawu oświatowemu placówkę przekształcono w wyższą szkołę realną (niem. Oberrealschule), co gwarantowało uczniom najwyższych klas uzyskanie świadectwa maturalnego oraz możliwość kontynuacji nauki na studiach uniwersyteckich. Pierwszy egzamin maturalny przeprowadzono w 1905 roku – zdało go 12 uczniów. Od 1909 roku integralną częścią szkoły stanowiły klasy wstępne. W ramach przedmiotów dodatkowych prowadzono zajęcia ze stenografii (od 1900 roku), łaciny (od 1906 roku) i języka rosyjskiego (od 1913 roku). W szkole realnej działały m.in. stowarzyszenia pływackie i gimnastyczne, orkiestra szkolna oraz Stowarzyszenie Absolwentów Szkoły Realnej (niem. Verein ehemaliger Oberrealschüler).