Hans Ludwig Raimund von Koester (ur. 29 kwietnia 1844 w Schwerinie, zm. 21 lutego 1928 w Kilonii) – niemiecki oficer Cesarskiej Marynarki Wojennej w stopniu wielkiego admirała (niem. Großadmiral), pierwszy oficer w służbie czynnej awansowany do tego stopnia.
Życiorys Od 1859 roku służył w marynarce wojennej Królestwa Prus. Pierwsze samodzielne dowództwo jednostką morską objął na brygu „Udine” w stopniu kapitana marynarki (niem. Kapitänleutnant). Od 1875 roku był dowódcą korwety. Następnie przeniesiony na stanowisko wykładowcy do Akademii Marynarki w Kilonii. W latach 1878–1880, jako pierwszy oficer fregaty żaglowej „Prinz Albert” odbył z kadetami rejs szkoleniowy do Chin. W 1884 roku awansowany do stopnia komandora (niem. Kapitän zur See) objął stanowisko szefa sztabu Admiralicji, którą kierował gen. por. Leo von Caprivi. W latach 1887–1889 piastował funkcję głównego dyrektora stoczni marynarki w Kilonii. W 1890 roku awansowany na stopień kontradmirała (niem. Konteradmiral) został dowódcą eskadry. W 1891 roku tymczasowo dowodził dywizjonem szkoleniowym. Od 1893 roku, w stopniu wiceadmirała dowodził eskadrą manewrową. W 1896 roku został admirałem oraz objął dowództwo bałtyckiej bazy morskiej w Kilonii. W 1899 roku został wyznaczony na Generalnego Inspektora Marynarki Wojennej, a rok później został Szefem Floty Szkolnej.