W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku jej kompozycje uległy przeobrażeniom. Rzadziej tworzyła w pracowni, częściej fotografowała w plenerze, a ostre kontrasty czerni i bieli, charakterystyczne dla jej wcześniejszych prac, zastąpiły odcienie sepii. Zmieniła się również tematyka – fotografka ukazywała teraz klasę robotniczą, a nie elity państwa. Zainspirowana niemieckim ruchem zaczęła również częściej fotografować nowoczesną architekturę, ukazywać miasto i grę światła i cienia w miejskim krajobrazie. W 1922 r. zorganizowała wystawę w Muzeum Sztuk Stosowanych. Od 1934 r. dzieliła pracownię ze swoim uczniem . Gdy w 1937 roku Haàr przeprowadził się do Paryża, Máté zamknęła własne studio i w następnym roku zatrudniła się w pracowni , który również był wcześniej jej uczniem.
Choć Máté była jedną z pierwszych zawodowych fotografek na Węgrzech, zmarła w 1961 r. w zapomnieniu. Została pochowana na w Budapeszcie.
Przypisy
Kategoria:Węgierscy fotografowie Kategoria:Węgierskie feministki i feminiści Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Artyści związani z Budapesztem