Po zakończeniu I wojny światowej, w 1919 roku, został mianowany szefem Admiralicji i zasiadał w gabinetach Philippa Scheidemanna oraz Gustava Bauera. W trakcie Puczu Kappa-Lüttwitza poparł działania Marine-Brigade Ehrhardt, za co w 1920 roku został zdymisjonowany z zajmowanego stanowiska. W 1933 roku, po dojściu Adolfa Hitlera do władzy, powierzono mu honorowe przywództwo organizacji Großdeutscher Bund, narodowosocjalistycznego ugrupowania zrzeszającego niemiecką młodzież. Dwa lata później Baldur von Schirach mianował go szefem morskiej ligi Hitlerjugend. W tym samym roku został członkiem Pruskiej Rady Państwa. W 1936 roku z okazji 70 urodzin Führer przyznał mu Złotą Odznakę Partii. W 1939 roku awansowany do stopnia admirała w stanie spoczynku.
Odznaczenia Odznaczenia adm.