Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. 1 czerwca 1921, w stopniu podporucznika, pełnił służbę w Dowództwie 1 Dywizji Jazdy, a jego oddziałem macierzystym był I batalion zapasowy telegraficzny. Później został przeniesiony do korpusu oficerów artylerii i wcielony do 8 pułku artylerii polowej w Płocku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 609. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po 1924 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii i przydzielony do Komendy Obozu Ćwiczeń Leśna. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 9 pułku artylerii polowej (od 31 grudnia 1931 – 9 pułk artylerii lekkiej) w Białej Podlaskiej (od 1933 w Siedlcach). 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1931 i 7. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1937, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów administracji (grupa administracyjna). W marcu 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę w 9 pal na stanowisku oficera mobilizacyjnego. We wrześniu 1939 w Ośrodku Zapasowym Artylerii Lekkiej nr 9 w Brześciu.