Wanda Pleszczyńska (Wóycicka) (ur. 25 maja 1903 w Lublinie, zm. 17 grudnia 1943 w Warszawie) – polska graficzka i malarka.
Życiorys Jej ojciec Stefan Pleszczyński był inżynierem, a matka Waleria Downar-Zapolska była nauczycielką. Wanda kształciła się w średniej szkole muzycznej. Zdała maturę w Szkole Realnej Żeńskiej Władysława Kunickiego w Lublinie w 1921 roku. Poślubiła architekta Tadeusza Zbigniewa Wóycickiego w 1928 roku. Studiowała filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 1922 roku. Przeprowadziła się do Warszawy, gdzie uczyła się muzyki oraz kształciła się w stołecznej Szkole Malarstwa i Rysunku im. Wojciecha Gersona. Uczyła się także w prywatnej szkole Konrada Krzyżanowskiego. Studiowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1923–1930, jej nauczycielami byli tamże Tadeusz Pruszkowski i Władysław Skoczylas. Po zakończeniu studiów zajmowała się uczeniem rysunku w warszawskich szkołach. Zaangażowała się w działania Związku Walki Zbrojnej od 1940 roku pod pseudonimami Dorotka i Sarenka, była także sekretarką kierownika wydziału ofensywnego Armii Krajowej, Władysława Szczekowskiego. Aresztowano ją 20 listopada 1943 roku, została uwięziona w Pawiaku, przebywała tam blisko miesiąc, pomimo tortur nie wydała nikogo. Rozstrzelano ją w ruinach warszawskiego getta.