W połowie września 1939 roku wszedł w skład Zarządu Gminy Żydowskiej, został także członkiem Obywatelskiej Straży Bezpieczeństwa w Lublinie.

24 stycznia 1940 roku wszedł w skład lubelskiego Judenratu, a dzień później wybrany został jego wiceprezesem oraz członkiem prezydium odpowiedzialnym za utrzymywanie kontaktów z instytucjami niemieckimi oraz nadzór nad policją żydowską. W maju 1940 roku wszedł w skład Rady Szpitala Żydowskiego, pełnił również funkcję członka Prezydium Żydowskiej Samopomocy Społecznej oraz doradcy ŻSS przy szefie dystryktu lubelskiego. 31 marca 1942 roku został mianowany prezesem Judenratu w miejsce deportowanego do obozu zagłady w Bełżcu Henryka Bekkera. Po utworzeniu getta szczątkowego na Majdanie Tatarskim zamieszkał przy ulicy Majdanek 26 lub 34, a prawdopodobnie z powodu przeludnienia musiał dzielić mieszkanie z sublokatorem. Zginął wraz z żoną podczas likwidacji getta, 9 listopada 1942 roku. Został zastrzelony w budynku Judenratu przez SS-Hauptsturmführera Hermanna Worthoffa lub jego podwładnego o nazwisku Hübner.

Ocena W większości wspomnień spisanych przez więźniów lubelskiego getta Altenowi zarzuca się gorliwe wykonywanie rozporządzeń władz okupacyjnych oraz współpracę z okupantami w bardzo szerokim zakresie.