niektóre gatunki saproksyliczne wyspecjalizowały się w zasiedlaniu próchnowisk drzew jeszcze stojących. U wylotu norki znajduje się lejkowata sieć łowna, zwykle z rozchodzącymi się promieniście nićmi sygnałowymi.
Przedstawiciele rodziny są endemitami wschodniej części Australii. Znani są z Queenslandu, Nowej Południowej Walii, Australijskiego Terytorium Stołecznego, Australii Południowej, Wiktorii i Tasmanii. Na zachód docierają do Półwyspu Eyre’a, na północ zaś do okolic Mossman. Dwa opisane gatunki spoza Australii uznawane są za wątpliwe (nomina dubia), a dane dotyczące miejsc ich odłowu za niewiarygodne.
Taksonomia i ewolucja Do rodziny tej zalicza się 38 opisanych gatunków sklasyfikowanych w trzech rodzajach: Atrax O. Pickard-Cambridge, 1877 Hadronyche L. Koch, 1873 Illawarra Gray, 2010
Omawiany takson wprowadzony został w 1901 roku przez Henry’ego R. Hogga na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” jako grupa Atraceae w obrębie podrodziny Diplurinae, zaliczając do niej dwa rodzaje, Atrax i Hadronyche. Później Diplurinae wyniesiono do rangi rodziny Dipluridae, a omawianą grupę do rangi podrodziny Atracinae. W 1980 roku Robert J. Raven przeniósł te rodzaje do Hexathelidae, rozważając nawet synonimizację Atrax z Hadronyche.