thumb|Alegoria pijaństwa, miniatura z kopii dywanu Hafeza sporządzonej dla Sama Mirzy, ok. 1531–1533. Sygnatura artysty („dzieło Soltana Mohammada”) została umieszczona na polu dekoracyjnym powyżej drzwi. Wspólna własność Metropolitan Museum of Art i Harvard Art Museums Dwie sygnowane przez niego miniatury, Alegoria pijaństwa (zobacz ilustracja) i Święto Id, znalazły się w kopii dywanu Hafeza sporządzonej dla brata Tahmaspa, Sama Mirzy. Styl tych miniatur różni się znacząco od tych z Szahname szacha Tahmaspa. W obu przypadkach to architektura tworzy strukturę i jednoczy kompozycję, co było częstym zabiegiem w perskim malarstwie, kojarzonym zwłaszcza z Behzadem. W Alegorii pijaństwa forma architektoniczna winiarni dyktuje układ kompozycji, pejzaż jest ograniczony do minimum, zaś poszczególne postaci różnią się od siebie gestami i rysami twarzy, a zarazem łączą spojrzeniami, tworząc małe scenki rodzajowe. W górnym oknie leży rozwalony poeta o pijanym wzroku, podczas gdy na dachu alkohol piją aniołowie. Słaniający się na nogach klient wchodzi do środka, a spragniony młodzieniec wciąga na balkon pełen dzban. W ogrodzie przed winiarnią sportretowani są pijani dworzanie i sufi tańczący do dźwięków muzyki grupki grajków i bębenka trzech wędrownych derwiszy.