Pod koniec życia, jak informowano w jej nekrologu, znalazła się w trudnej sytuacji materialnej i nie mogąc już zapewne podołać trudom prowadzenia zakładu (miała wówczas około 80 lat), negatywy oraz wyposażenie atelier przekazała gminie miasta Krakowa, zgodnie z wolą Ignacego i Natana (28 lutego 1926 r.) ustanawiając jednocześnie fundację ich imienia.
Początkowo zbiór trafił do zarządu Muzeum Przemysłowego, potem do Biblioteki Muzeum Przemysłowego i Biblioteki Akademii Sztuk Pięknych. Od 1967 roku spuścizna Kriegerów znajduje się w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, gdzie liczy około 8520 negatywów, w tym prace Natana KriegeraAnna Bednarek. Kriegerowie – biografia niemożliwa?, s. 12-13, „Krzysztofory. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa” 2019, nr 37..
Część fotografii wykonanych przez Natana Kriegera znajduje się również w Fototece Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu JagiellońskiegoWojciech Walanus, Fotografie z zakładu Ignacego Kriegera w zbiorach Fototeki Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Charakterystyka i perspektywy badawcze, „Krzysztofory.