thumb|left|Brama do (2012) Aktywną rolę w ochronie i transmisji tradycji kowalstwa w Giumri oraz wiedzy o jego historii odgrywają kowale, z których część należy już do 5. lub 6. pokolenia mistrzów tego fachu. Najdłużej tym rzemiosłem zajmują się przedstawiciele rodzin Papojan, Martirosjan i Mnojan, którzy swoje umiejętności i indywidualny styl przekazują z pokolenia na pokolenie swoim dzieciom i wnukom. Naukę rzemiosła rozpoczynają chłopcy w wieku 8–10 lat, którzy pomagają swym ojcom w pracach niewymagających sił fizycznej. Z czasem powierza się im coraz bardziej zaawansowane zadania i ok. 17.–18. roku życia mogą oni wykonywać główne etapy procesu produkcji. W wieku 20–22 lat młodzi kowale mogą podejmować indywidualną pracę, a po 25. roku życia mogą pracować jako samodzielni mistrzowie. Otrzymaniu statusu mistrza kowalskiego tradycyjnie towarzyszy specjalna ceremonia.
Wiedza o lokalnym kowalstwie przekazywana i promowana jest również w sposób formalny, za pośrednictwem muzeów oraz dwóch wyspecjalizowanych instytucji edukacyjnych – (oddział w Giumri) oraz Wyższej Szkoły Rzemiosła nr 1.