mały|Rzeźba greckiego dramaturga dłuta S. Jakubowskiego z 1922. Amfiteatr w Łazienkach Królewskich.Strona z rzeźba na www muzeum łazienkowskiego . mały|Medaliony królów Polski restaurowane w 1927 przez S. JakubowskiegoBartnicka-Górska i in. (red.) 1979, s. 187. Dom Pod Królami w Warszawie. Stanisław Jakubowski (ur. w 1881 w Saratowie, zm. 1 stycznia 1934 w WarszawieBartnicka-Górska i in. (red.) 1979, s. 187) – polski rzeźbiarz i konserwator zabytków, czynny w Warszawie.

Początkowo uczył się kamieniarstwa, najpierw w Lublinie, a później w Warszawie. Od 1904 studiował rzeźbiarstwo u Xawerego Dunikowskiego w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Następnie zrealizował dwa zagraniczne wyjazdy studyjne zapoznając się z rzeźbiarstwem włoskim w 1911 oraz francuskim w Paryżu w 1913. Wykonał rzeźby na fasady kilku budynków reprezentacyjnych w Warszawie, m.in. Pałacu Brühla (w większości uległy później zniszczeniu). Od 1919 skupił się przede wszystkim na restauracji rzeźb, również zabytkowych. W tym charakterze pracował w okresie międzywojennym w Zamku Królewskim w Warszawie i od 1926 w pałacu wilanowskim. Ponadto wykonał liczne prace konserwatorskie i odtwórcze rzeźb w innych reprezentacyjnych budowlach stolicy, m.in. w amfiteatrze w Łazienkach Królewskich, Ogrodzie Saskim i Domie Pod KrólamiBartnicka-Górska i in. (red.) 1979, s.