Igqoka to mała, schludna tarcza używana do zalotów, a igabelomunye to najmniejsza dekoracyjna tarcza, która może być używana jako dodatek do tańca.
Tradycyjne zastosowanie Tarczę noszono w lewej ręce, jako jedyny element zbroi obronnej używany przez ludy Nguni. Używano jej od dzieciństwa, w walce na kije. Jej podstawową funkcją było odbijanie włóczni, assagaja lub strzał ludów Khoisan, ale noszono ją również podczas polowań na lwy lub lamparty. Wojownicy wodza Czaki uderzali przeciwników tarczą, aby wytrącić ich z równowagi, lub alternatywnie używali jej, aby odrzucić tarczę przeciwnika, umożliwiając pchnięcie assagajem.
Tarcze mogły być również używane do dezorientacji wroga; armia Zulusów używała tarcz swoich wrogów, aby się zamaskować i wywołać zamieszanie w szeregach wroga. Podobnie pokonani wrogowie czasami chwytali za tarcze Zulusów, aby ukryć swoją tożsamość do czasu, aż uda im się uciec. Generał wodza Dingane, Bongoza, radził swoim wojownikom, aby chowali się za tarczami i imitowali pasące się bydło, by w ten sposób zwabić burskich „komandosów” w doliny i na odległość ataku.