Plemienne wierzenia głosiły, że cechy i właściwości cennego i czczonego bydła inkomo zostaną naturalnie przeniesione na tarczę. Uważano, że tarcza ma cechy nadprzyrodzone i nie mogła wpaść w ręce wroga, ponieważ wróg z kolei byłby przez nią chroniony. Tarcza, która nosiła znamię włóczni, która zabiła bydło, była najbardziej pożądana, ponieważ uważano ją za najpotężniejszą. Tarcza odgrywała również rolę w ceremonii oczyszczenia wodza po bitwie. Rytualnie oczyszczała go z możliwego skażenia poprzez kontakt z wrogiem i wzmacniała go.
Był to dodatkowo obiekt symboliczny. Kiedy umierał człowiek wybitny, jego towarzysze opuszczali tarcze w geście czci i hołdu. Działały również jako insygnia wieku i statusu weterana. Pułki żonatych mężczyzn, około 18 za panowania Cetshwayo, miały prawo nosić nakrycie głowy i nosiły białe tarcze, wykonane ze skór stada inyonikayipumuli. Weterani królewscy Tulwana wodza Mpande również nosili całkowicie białe tarcze, ponieważ biel i szarość sugerowały mądrość. Wojownicy pułków kawalerów, około 15 za panowania Cetshwayo, nosili czarne lub wzorzyste tarcze. Czarny kolor sugerował młodość i siłę. Tarcze o określonych wzorach znane były pod nazwami takimi jak insane, imitshezi i nkone, a pułki wyróżniano w ten sposób.