W kwietniu 1832 r. (po tym jak próby dostarczenia odpowiedniej ilości świeżej wody za pomocą studni zakończyły się niepowodzeniem) burmistrz Dijon poprosił Darcy'ego o przygotowanie raportu na temat sposobów dostarczania wody do miasta. Darcy zajął się tym tematem z entuzjazmem, m.in. studiując historyczne źródła oraz konsultując się z mieszkańcami.
W ramach prac nad projektem zbudował 12-kilometrową podziemną linię wodociągową. System dystrybucji w Dijon dostarczał bezpłatną, czystą wodę pitną do 142 ulicznych fontann rozmieszczonych w odstępach 100 m. Dzięki temu miasto stało się drugim co do wielkości miastem w Europie pod względem zaopatrzenia w wodę, po Rzymie.
Darcy (przy wsparciu burmistrza Dijon, Victora Dumaya i prefekta Côte-d'Or, Achille'a Chapera) przyczynił się również do powstania kolei w Dijon. W 1844 roku zaprojektował trasę linii kolejowej Paryż-Lyon przez Dijon. Zawdzięczamy mu również budowę tunelu Blaisy-Bas w pobliżu Dijon.
W tym okresie zmodyfikował równanie Prony'ego służące do obliczania strat ciśnienia spowodowanych tarciem. Po dalszych modyfikacjach wprowadzonych przez Juliusa Weisbacha równanie to stało się równaniem Darcy'ego–Weisbacha.